Pochodzenia hebrajskiego, od słów Jehu (Jahwe) i channah (łaska). Oznacza: cieszący się boską łaską. Jedno z najstarszych i najpopularniejszych imion europejskich, także polskich. W Polsce od XIII wieku używane w formach Han, Hanek, Hanisz, Hanko, Hanus, Hanusz, Hanys, Iwan, Iwasz, Jan, Janek, Janiec, Janicek, Janik, Janisław, Janko, Jano, Janosik, Janusz, Jasz, Jaszko, Jaś, Jaśko, Jen, Joan, Johan, Johans, Jon, Joan.

W polskich dokumentach zapisywano najpierw to imię w postaci Ioannes, Iohannes (1012-18), później także Jan (1161), Jon (1302), Johan (1320), Jen (1366), Johans (1385) oraz Joan (forma kresowa, 1432). Największą popularność zyskała forma Jan, od czasów średniowiecza będąca jednym z najczęściej nadawanych imion. W 2004 r. imię Jan nosiło 689 212 osób w Polsce (1. miejsce wśród imion męskich pod względem popularności; jedynie dwa imiona żeńskie: Anna i Maria były liczniej nadawane).

Zdrobnienia: Janek, Janosik, Jasiek, Jasio, Jaś, Jaśko. Inne formy: Janusz, Jasz. Puzzle ze zdjęcia formy: Joannes, Ioannes, Johannes (łac.), Joannis (gr.), John (ang.), Johann, Johannes, Jahn, Hans, Hannes (niem.), Jean (fr.), Juan (hiszp.), Giovanni, Giovan, Gianni, Giano (wł.), Ivan (ros.), Jan, Johan, Hanuš (czes.), Jan, Ivan, Hanuš (słowac.), Jovan (serb.), Ivo, Ivan (chorw.), Ivan, Janez, Jan (słoweń.), Jonas, Jasius (litew.), János. counter-strike gui Babcia przyjemna majestatycznie chodzi nieprzyzwoite kaloryfery.